tu się ukryłam
na tej stronie
zgubiłam się
odrealniona
liżę rany
i płaczę
bo muszę sobie wybaczyć
...
żeby umieć wybaczyć wam

Nowy czas start

Nakręcam nowy zegar, już pierwsze sekundy dyktują inny, przyjazny rytm.
Oddałam dużo rzeczy, oddałam dużo siebie, ale wszystko ma swój cel.
Panta rhei ;) dobrze, że na kierunek mam wpływ.

Tulę przeszłość w drżących ramionach

w tym czasie zaklętym przeze mnie samą

boli każde uderzenie serca

nie wolno mi słuchać odbicia w lustrze

to nie prawda mnie wyzwoli

i nie zapomnienie jest ratunkiem

Kolejny raz nakazuję sobie wybaczyć

znów zaczynam budować dom

organizuję sobie okoliczny świat

rezygnuję z nocy pełnych rozczarowań

pytań o szczerość moich starań

gdy przyjaźń opiera się na udowadnianiu

to nie moje miejsce

Chciałam być częścią intensywnych przeżyć

myślałam że to mnie ocali

wybaczam sobie i ten błąd

nakręcam nowy zegar

czas start

Apel

Rzucam w  ciebie pomarańczowymi kulami
kiedy zrozumiesz, że ja tu zapalam się i gasnę?
to idiotyczne
czekać na jedno słowo
podpierać się na krawędzi dnia
nadzieją

Jeszcze wymilczę cię
wypatrzę i oczaruję
pozwolę być brudną częścią mojego człowieczeństwa
bo czuję się ułożona i mdła
zagalopowana
myślę szybciej niż zdołam wypowiedzieć
mówię szybciej niż zdołam zapisać
ale wiem, że jestem gotowa!

Nie rób tej dziwnej miny
zaszczyć mnie uśmiechem
wyartykułuj moje oderwanie się od dna
utwórz drogowskaz wznoszenia się wyżej
i daj już spokój z blaskiem
to dobre dla schematu
a przecież żadne z nas się tam nie wciśnie

Ile kul jeszcze musi cię trafić
żebyś się odezwał?

Coś jest z tą piosenką. Chodzi za mną :)

teraz - jutro

Chwila zwątpienia - mózgggg się buntuje.

teraz - jutro

Lgnę do ludzi, dźwięków, barw, odcieni
gwar unosi mój ciężar
ja, moje, mnie - teraz to jest ważne
liczy się tylko moment
znaczenie ma chwila, nie wieczność
jutro napiszę odwrotnie
zaprzeczę tym słowom
dziś jednak zaliczam tąpnięcie nastroju

wszechświat zagląda w moje okna
czy we mnie szuka poklasku?
ma obojętny stosunek do ziemskiej materii
tak myślę teraz
jutro znów zmienię zdanie

przyszłam z bardzo nieścisłymi myślami
rozlałam dzban słów i spojrzeń
chodź, zakryję ból twym ramieniem
jesteś człowiekiem, wystarczy
twoje ciepło mnie uspokoi

pięć godzin później
jest już jutro 
wszystko to, co wczorajsze
w martwym punkcie zawisło
myślę, że jest lepiej

o Mamie :)

Mama nigdy się nie bała

wielki dom, a ona taka młoda
nas pięcioro u jej spódnicy

błyszczące okna i magia dookoła

ciepło i puszyście było

bezpieczne pomijanie grawitacji

beztroskie spełnianie marzeń

i jej oczy dotąd niezmienne

trochę nieobecne

zdawać by się mogło, że jesteśmy daleko

a siedzę przy niej blisko

ona mówi

po raz dziesiąty słyszę

zamyślona uśmiecham się

do głosu w słuchawce telefonu

tak codziennie

głaszczę ją po wykrzywionej lekko dłoni

uleciał moment zamiany ról

miłość pozostała silniejsza

 I piosenka, przy której lubimy pląsać - Mamutek i ja ;)

 

Uwielbiam zapach konwalii

Brakuje mi powodów do zadziwienia
kilku spotkań przed głębokim spojrzeniem
ciszy, która wymyka się spod kontroli
starania.

Wymarzyłam sobie chatę drewnianą
obok pastwisko dla długich rozmyślań
hamak tam jest i zachody słońca
beztroska.

Skulona od dawna postać zrobiła krok
pod prąd.
Strach zniknął pod stopami.

Gdzieś na pustkowiu mojej głowy
porzuciłam poszarpaną flagę
na niej rany cierniowe
od miłości.

Stanęłam w głębi światła
mrok już nie przeraża
przenikam go spokojem
mogę iść.
 
Szukam tej chaty
dla zwyczajności potrzebuję ostoi
domu.

I marzę, że połączy nas zapach leśnych konwalii.

wspomnienia

bezsilność vs zgryzota vs wątła nadzieja. Three pieces. I will hold on.

wspomnienia - raz
złamany ząb czasu
jak się odnaleźć w wieczności?
jaki kolor ma moja przystań?
pakuję do torby pocałunki przechodniów 
będzie czym się ogrzać pod warstwą ciężkiej ziemi

wspomnienia - dwa
biczuj się człowieku za grzechy
swoje i bliźniego
nie wybaczaj - pozostaw w sobie lawinę żalu
gejzery w twoim sercu wyschły
są tu kratery czekające na spadające gwiazdy
nie ma teraźniejszości
nie ma przyszłości
nie ma jej.

wspomnienia - trzy
bo do trzech razy sztuka
i czy naprawdę nie ma więcej szans?
gwałtowne decyzje i sponiewierane idee  

wspomnienia na koniec - jedno po drugim